„Zarówno w Dreźnie, gdzie zatrzymała swój dom. jak i w Kwedlinburgu prowadziła elitarny salon towarzyski, w którym podejmowała gości znaczących i w opinii dworskiej arystokracji nieskazitelnych. Składano Aurorze hołdy, bo wiedziano, że król nadal zasięga jej zdania, a i ona nie pozostawała bez wpływu na jego osobę.
W Kwedlinburgu złożył jej na przykład wizytę syn cara Piotra 1, wielki książę Aleksy, ze swoją małżonką, księżniczką brunszwicką. Na ich cześć zorganizowała Aurora zabawy i sielanki pasterskie, pokazy sztucznych ogni i wspaniałe uczty. Może właśnie u tej byłej faworyty saskiego pana przeżył młody Aleksy ostatnie, naprawdę radosne chwile w swoim życiu, bo po powrocie do ojczyzny czekała go z rozkazu ojca okrutna, męczeńska śmierć.
Takie wystawne życie kosztowało, zaś obecny budżet przełożonej zakładu dla dobrze urodzonych panien nie pozwalał na wiele. Poza tym pełen temperamentu syn nieraz już sięgał aż do dna matczynej kiesy. Niewątpliwie przędłaby bardzo cienko bez pomocy byłego kochanka, który ciągle zdawał się wierzyć w jej polityczny instynkt. Gdyby nie potrzebował tej kobiety, o apanażach nie byłoby mowy.
I August II Mocny nieraz korzystał z jej dyskretnych misji, kontaktów i dyplomatycznego pośrednictwa.“(8)