„Zabójstwo posła groziło bardzo poważnymi komplikacjami w stosunkach polskoradzieckich. Strona polska zrobiła jednak wszystko, ażeby sprawę załagodzić w dniu 9 czerwca poseł Stanisław Patek wręczył w Ludowym Komisariacie Spraw Zagranicznych notę, która mówiła m.in. „Rząd polski głęboko dotknięty i oburzony faktem ohydnego mordu, którego ofiarą padł poseł Związku Socjalistycznych Republik Rad w Polsce p. Piotr Wojkow, pragnie raz jeszcze dać wyraz uczuciu szczerego żalu i oburzenia, które w nim wzbudził fakt tego morderstwa (...). Rząd polski tym bardziej boleje nad czynem szaleńca narodowości niepolskiej, że zdaje sobie doskonale sprawę z polepszających się stale stosunków politycznych pomiędzy rządem polskim a rządem ZSRR, do czego w dużej mierze przyczyniał się nieodżałowanej pamięci poseł Wojkow".
Zdarzały się też mniej tragiczne zgony w korpusie dyplomatycznym. Pogrzebom szefów placówek towarzyszył zawsze uroczysty ceremoniał. W dniu 21 maja 1932 r. zmarł w Warszawie „na zanik czerwonych ciałek krwi" ambasador Turcji Djevad Bey. Zwłoki zostały zabalsamowane. Przy trumnie umieszczonej w gmachu ambasady przy ulicy Szopena składano kondolencje.“(5)