„W oparciu o te źródła prawne ustaliły przepisy kościelne wiek, w którym wolno było Wstępować w związki małżeńskie.
Wiek ten wynosił (według Eklogi) 15 lat dla mężczyzny, a 13 dla niewiasty, względnie (według Prochironu) 14 lat dla mężczyzny, a 12 dla kobiety.
Jednakże kościelne formy zawierania małżeństwa rozpowszechniały się dość wolno, spotykając się z negatywnym stanowiskiem do nich szerokich mas ludności. Poświadcza to źródło kościelne z drugiej połowy XI w., według którego tylko osoby spośród klas wyższych (bojarzy, książęta) przestrzegały przy zawieraniu małżeństwa formy wymaganej przez liturgię kościelną (pobłogosławienie przez duchownego oraz wieńczenie czyli nakładanie wieńców na głowy młodej pary), podczas gdy szerokie masy ludności trzymały się w dalszym ciągu dawnych form pochodzących z czasów pogańskich.
Wpływ prawa kościelnego w zakresie prawa małżeńskiego zaznaczył się, obok wprowadzenia obowiązku zawarcia związku małżeńskiego w kościele, przez ustanowienie różnego rodzaju przeszkód małżeńskich. Głównymi przeszkodami były przeszkody.z pokrewieństwa, z powinowactwa, z pokrewieństwa duchownego, z posiadania wyższych święceń oraz złożenia ślubów zakonnych.“(15)