„Postawa siedząca w wykonaniu mniej głębokim wskazana jest wszędzie tam. gdzie konieczne jest szczególne oszczędzanie narządów płciowych kobiety, dlatego jest przydatna zwłaszcza w ciąży. Jeśli na dodatek spóikowanie w tym ułożeniu przebiega z zachowaniem pełnej ostrożności, obniża się wówczas do minimum możliwość uszkodzenia (oraz w ogóle wpływu podniet seksualnych) nawet wtedy, gdy istnieje bardzo duża konieczność oszczędzania.
VI. Ułożenie przednie boczne. Jako ostatnie ułożenie visavis pozostaje nam do omówienia ułożenie boczne.
Lewe położenie boczne jest tak samo warte stosowania oraz ma takie samo znaczenie, jak prawe (prawe dla kobiety, a więc lewe dla mężczyzny) — jednak w praktyce stosuje się zwykle to ostatnie.
Stosowanie położenia bocznego możliwe jest jedynie wtedy, gdy kobieta położoną nogę ma mniej lub bardziej zgiętą Ze względu na tę nogę wytwarza się zwykle w praktyce z polnego położenia bocznego — położenie grzbietowoboczne kobiety (oraz odpowiednie położenie mężczyzny, do którego potrzebuje on kilka poduszek). Noga kobiety leżąca od góry może być dowolnie zgięta lub wyprostowana.
Strony dodatnie, jak i ujemne lego położenia, oraz rodzaj dostarczonych bodźców mieszczą się na pograniczu między tymi, które związane są z położeniem normalnym oraz umiarkowanym położeniem zgiętym. Wzmocnienie lub osłabienie nachylenia miednicy kobiety (a także i mężczyzny) może być i tutaj znacznie stopniowane. Główną zaletą ułożenia bocznego jest wygoda związana z jego stosowaniem oraz uniknięcie zbyt dużego ucisku kobiety przez zbyt ciężkiego mężczyznę. Jego szczególną wadą jest uciskanie podłożone) nogi (możliwe do uniknięcia jedynie przez mocne jej zgięcie lub przez zbliżenie do położenia grzbietowego) oraz pewne ograniczenie ruchów mężczyzny związane z jego połowicznym położeniem.“(1)